May 31, 2013

Osmanlı'da Siyasal Ağlar | Güneş Işıksel

Her ne kadar modern tarihyazımı tarafından bir meritokrasi olarak tanımlansa da Osmanlı İmparatorluğu adam kayırmacılıktan ve akrabalık ilişkileri etrafında örgütlenen siyasi ağlardan muaf değildi. Bu podcastimizde Dr. Güneş Işıksel, genelde Osmanlı siyasi tarihyazımının ihmal ettiği kapı, hizip ve çıkar grubu gibi kavramlar etrafında 16. yüzyıl'ın ve belki de Osmanlı tarihinin en muktedir vezirlerinden birinin nasıl akrabalarını Osmanlı devletinde kritik noktalara yerleştirdiğini anlatıyor. Sokollu ve ailesinin siyasi kariyeri üzerine odaklanarak, devlet ile devleti oluşturan görevlilerin oluşturduğu hiziplerin çıkarlarının aynı olmadığının altını çizmekle kalmıyor, aynı zamanda devşirme sisteminin sanıldığı gibi ailesiyle bağlarını kaybetmiş, tamamen Sultan'a bağlı, geçmişsiz bir idareci sınıfı yaratamadığını da öne sürüyor.

In this episode, Güneş Işıksel discusses the role of households in Ottoman politics, focusing on the political and social networks surrounding Sokollu Mehmed Paşa, a devshirme recruit who rose to the ranks of Grand Vizier during the reign of Süleyman, Selim II, and Murad III (podcast is in Turkish).



Yeniçağ Osmanlı İmparatorluğu ve Diplomasi Tarihi üzerine uzmanlaşan Dr. Güneş Işıksel Collège de France ve Paris-Sorbonne Üniversitesi'nde (Paris IV) doktora sonrası çalışmalarını yürütmektedir. (see academia.edu)
Yeniçağ Akdeniz ve Osmanlı İmparatorluğu üzerine uzmanlaşan Dr. Emrah Safa Gürkan İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi'nde öğretim üyeliği yapmaktadır. (see academia.edu)

SEÇME KAYNAKÇA

Gilles Veinstein, "Sokollu" Encyclopedia of Islam, 2nd ed., vol. IX, 735-742.

Gyula Kaldy-Nagy, "Budin Beylerbeyi Mustafa Paşa (1566-1578)," Belleten, 54/210 (1990): 649-663.

Uroš Dakić, “The Sokollu Family Clan and the Politics of Vizierial Households in the Second Half of the Sixteenth Century” (Yüksek Lisans Tezi, Central European University, 2012).

Rifa’at Ali Abou-El-Haj, “The Ottoman Vezir and Paşa Households: 1683-1703: A Preliminary Report”, Journal of the American Oriental Society, 94/4 (1974): 438-447.

Yasemin Metin, "Budin Paşalarının Macarca Yazışmaları Ilk Bölüm (1553-1578)" (Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, 2004)

Yasemin Altaylı, « Macarca Mektuplarıyla Budin Beylerbeyi Sokollu Mustafa Paşa (1566-1587), Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Dergisi, 49/2 (2009): 157-171. 

Gustave Bayerle, Ottoman Diplomacy in Hungary: Letters from the Pashas of Buda, 1590-1593 (Bloomington: Indiana University Press, 1972).

Feridun Emecen, “Osmanlı Hanedanına Alternatif Arayışları Üzerine Bazı Örnekler ve Mülahazalar, İslam Araştırmaları Dergisi, 6 (2001): 63-76.

Metin Kunt, “Sultan, Dynasty and State in the Ottoman Empire: Political Institutions in the 16th century,” The Medieval History journal / Special Issue on Tributary Empires, 6/2 (November 2003): 217-230.

Metin Kunt, “Ethnic-Regional (Cins) Solidarity in the Seventeenth-Century Ottoman Establishment”, International Journal of Middle Eastern Studies, 5/3 (1974): 233-239.

May 24, 2013

Dragomans and Diplomacy in Early Modern Europe

with Emrah Safa Gürkan

hosted by Chris Gratien

In Ottoman Istanbul, diplomatic and commercial relations were often mediated through a group of interpreters known as dragomans whose role frequently extended well beyond their linguistic function. In this podcast, Emrah Safa Gürkan discusses the emergence of dragomans within the Ottoman context, their role in the Ottoman capital, and the influence of the use of interpreters more broadly among European states.


Emrah Safa Gürkan is an Assistant Professor at İstanbul 29 Mayıs University. His work focuses on early modern Mediterranean and Ottoman History. (see academia.edu)
Chris Gratien is a PhD candidate in the Department of History at Georgetown University. (see academia.edu)

Episode No. 108
Release date: 24 May 2013
Location: Feriköy, Istanbul
Editing and production by Chris Gratien
Bibliography courtesy of Emrah Safa Gürkan

Citation: "Empire in Translation: Dragomans and Diplomacy in the Early Modern Mediterranean," Emrah Safa Gürkan and Chris Gratien, Ottoman History Podcast, No. 108 (May 24, 2013) http://www.ottomanhistorypodcast.com/2013/05/dragomans.html

SELECT BIBLIOGRAPHY


E. Natalie Rothman, Brokering Empire: Trans-Imperial Subjects between Venice and Istanbul (Ithaca: Cornell University Press, 2012).

E. Natalie Rothman, “Visualizing a Space of Encounter: Intimacy, Alterity and Trans-Imperial Perspective in an Ottoman-Venetian Miniature Album,” The Journal of Ottoman Studies, XL (2012): 39-80.

E. Natalie Rothman, “Interpreting Dragomans: Boundaries and Crossings in the Early Modern Mediterranean”, Comparative Studies in Society and History 51, 4 (October 2009): 771-800.

Christian Luca, “Il bailaggio veneto di Costantinopoli nel Cinque-Seicento: i dragomanni provenienti dalle famiglie Bruti, Borissi, Grillo,” in Dacoromano-Italica: Studie e ricerche sui rapporti italo-romeni nei secoli XVI-XVIII (Cluj-Napolca:Accademia Romena, Centro di Studi Transilvani, 2008), 105-128.

Alexander H. Groot, “Dragomans’ Careers: The Change of Status in Some Families Connected with the British and Dutch Embassies at Istanbul, 1785-1829,” in Friends and Rivals in the East: Studies in Anglo-Dutch Relations in the Levant from the Seventeenth to the Early Nineteenth Century, eds. Alastair Hamilton, Alexander H. de Groot, Maurits van den Boogert (Leiden: Brill, 2000), 223-246.

Alexander H. Groot, “The Dragomans in the Embassies at Istanbul, 1785-1834,” in Eastward Bound: Dutch Ventures and Adventures in the Middle East, eds. Geert van Gelder and Ed de Moor (Amsterdam: Rodopi, 1994), 130-158.

Francesca Lucchetta, “La scuola dei “giovani di lingua” veneti nei secoli XVI e XVII”, Quaderni di studi arabici, 7 (1989): 19-40.

G. Paladino, “Due dragomanni veneti a Costantinopoli,” Nuovo Archivio Veneto 33 (1917): 183-200.
Marie de Testa and Antoine Gautier, “Les drogmans au service de la France au Levant,” Revue d’histoire diplomatique 105 (1991): 7-101.

G. R. Berridge, “Notes on the Origins of the Diplomatic Corps: Constantinople in the 1620s”, Discussion Papers in Diplomacy, 92 (May 2004): 1-20.

May 17, 2013

Türkiye'de Tarih Öğretimi | Emrah Yıldız



107.   Nasıl Öğretiliyor ve Ne Eksik?

Her ne kadar akademik tarihyazımında azımsanamayacak bir çeşitlilik göze çarpsa da, Türkiye'de tarih öğretimi milli ideolojinin çerçevesinin dışına çıkmayı başaramamıştır. Bu bölümümüzde Emrah Yıldız, 50 üniversitenin ders programını incelediği çalışmasının sonuçları doğrultusunda Türkiye'de tarih öğretimi konusunda yapılan hatalardan bahsedip çesitli savlar öne sürmektedir. 

Despite diverse historiographical developments that have changed the way historians understand history, in the realm of education, history is still largely discussed within a nationalist framework. In this episode, Emrah Yıldız critiques this nationalist approach to history and explores the results of a study that examined the topics and content of course offerings at 50 Turkish universities (podcast is in Turkish).
Osmanlı tarihçiliği üzerine çalışan Emrah Yıldız Mersin Üniversitesi'nde doktorasını yapmaktadır. (bknz. academia.edu)
Harika Zöhre Mersin Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı araştırma görevlisidir. (bknz. academia.edu)
Yakınçağ Orta Doğu Tarihi çalışan Chris Gratien Georgetown Üniversitesi'nde doktora yapmaktadır.   (bknz. academia.edu)




SEÇME KAYNAKÇA

Harika Zöhre and Emrah Yıldız
Mersin University, May 2013
Cumhuriyet Döneminde Türkiye'de Tarihçilik ve Tarih Yayıncılığı Sempozyumu, Bildiriler, (Edt. Mehmet Öz), TTK Yayınları, Ankara, 2011

İlhan Tekeli, Tarih Bilinci ve Gençlik: Karşılaştırmalı Avrupa ve Türkiye Araştırması, Tarih Vakfı Yurt Yayınları, İstanbul, 1998

Tekeli, Tarih Yazımı Üzerine Düşünmek, Dost Kitabevi, Ankara, 1998

Ahmet Özcan, Türkiye'de Popüler Tarihçilik 1908-1960, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara, 2011

Salih Özbaran, Tarih, Tarihçi ve Toplum, Tarih Vakfı Yurt Yayınları, İstanbul, 2007

Salih Özbaran, Güdümlü Tarih, Cem Yayınevi, İstanbul, 2003

Salih Özbaran, Geçmişi Güncelleştirmek: Tarihçi İmgesinden Medya Sözcülüğüne, Tarihçi Kitabevi, İstanbul, 2011

Tarih Öğretimi ve Ders Kitapları 1994 Buca Sempozyumu, Yay. Haz. Salih Özbaran, Tarih Vakfı Yurt Yayınları, İstanbul, 2011

Büşra Ersanlı, İktidar ve Tarih: Türkiye'de "Resmi Tarih" Tezinin Oluşumu (1929-1937), İletişim Yayınları, İstanbul, 2003

Oktay Özel, Dün Sancısı: Türkiye'de Geçmiş Algısı ve Akademik Tarihçilik, Kitap Yayınevi, İstanbul, 2009

Tarih ve Milliyetçilik I. Ulusal Tarih Kongresi Bildiriler, Mersin Üniversitesi, 1999

Tarih ve Toplum Dergisi, Sayı 34, 44, 46, 106, 107, 112, 108, 113, 148, 149,152, 229, İletişim Yayınları, İstanbul

Taner Timur, Osmanlı Kimliği, Hil Yayınları, İstanbul, 2010

Episode Music: Seyyan Hanım - Mazi

May 10, 2013

Sources for Early Ottoman History | Christopher Markiewicz



106.     Inşa Collections

Researchers focusing on the period of Ottoman history predating the establishment of what we know as the classical Ottoman bureaucracy and the earliest surviving court records are faced with major challenges when it comes to source material. In this episode, Christopher Markiewicz discusses one type of source that can be used to study this period: insha collections (inşa mecmuaları). While these collections of letters can be used to study diplomacy and the earliest formation of an Ottoman professional bureaucracy, Chris explains some of the ways in which these sources could potentially be used for a wide variety of historical topics related to cultural and social history of the early Ottoman Empire.


iTunes

Christopher Markiewicz is a PhD candidate at Chicago University focusing on early modern Ottoman history.
Nir Shafir is a PhD candidate at UCLA focusing on history of science and intellectual history of the Ottoman Empire. (see academia.edu)
Chris Gratien is a PhD candidate studying the history of the modern Middle East at Georgetown University. (see academia.edu)

Citation: "Letter Collections as Sources for Early Ottoman History," Christopher Markiewicz, Chris Gratien, and Nir Shafir, Ottoman History Podcast, No. 106 (May 10, 2013) http://www.ottomanhistorypodcast.com/2012/05/sources-ottoman-empire-bureaucracy.html.

Note for the listener: This podcast is based in part on primary source research. It also makes use of publicly available information and draws from the following works below, which are also mentioned during the course of the episode. For the purposes of academic citation, we encourage you to consult these works. 

SELECT BIBLIOGRAPHY
Left to Right: Chris Markiewicz and Nir Shafir
Istanbul, March 2013

Feridun Beg. Mecmū‘a-yı münşe'āt es-selāṭīn. Istanbul: Daru't-tiba‘ati'l-amire, 1274/1858.

Sa‘di Çelebi. Tacizade Sa‘di Çelebi Münşeatı. Istanbul: İstanbul Matbaası, 1956.

Ubayd Allah Ahrar. The letters of Khwāja ʻUbayd Allāh Aḥrār and his associates. Leiden: Brill, 2002.

Şinasi Tekin. Kırımlu Hafız Hüsam Teressül (Hacı Selimağa, Nurbanu No:122/5). Cambridge, MA: Dept. of Near Eastern Languages and Literatures, Harvard University, 2008.

Şinasi Tekin. Menāhicüʾl-inşā; Yaḥya bin Meḥmed el-Kātibʾin 15. yyʾdan kalma en eski Osmanlıca inşâ elkitabı. Giriş, dizin, tıpkıbasım. Cambridge, MA: Orient Press, 1971.

Hasan Ali Esir. Münşeat-i Lami‘i Trabzon. Karadeniz Teknik Üniversitesi Matbaası, 2006.


Music: Zeki Müren - Katibim

May 3, 2013

Girit Müslümanlarının Ada'da Son Yılları | Melike Kara



105.    Mübadeleden Önce Girit

A street in Chania, Crete (1913)
Source: Library of Congress
Yunanistan Müslümanlarına yönelik çalışmalar genellikle Mübadele ve Batı Trakya Türkleri üzerine yoğunlaşmaktadır. Bu bölümde söz konusu çalışmalardan farklı olarak Melike Kara, Yunanistan'ın 1913 yılında itibaren bir parçası olan Girit'e ve Müslümanlarına ilişkin incelemelerde bulunuyor.  Müslümanların 1913 yılından Ada'dan ayrıldıkları 1924 yılına kadar yaşamlarında meydana gelen değişimleri ortaya koyarken olayların arka planında yer alan siyasi gelişmelere de değiniyor.

Most studies of Muslims in Greece focus on the population exchange of 1924. In this episode, Melike Kara examines the little studied period directly preceding the population exchange through the peculiar case of Crete, which passed from independent status to being a part of Greece only in 1913. Taking a social history approach, we discuss some of the changes in the Cretan Muslim community as an official minority in Greece within the context of broader political developments (podcast is in Turkish).


iTunes

Left to Right: Zeynep Sabancı and Melike Kara
Mersin University, April 2013
Mersin Üniversitesi Tarih Bölümü'nde doktora yapmakta olan Melike Kara, toplumsal tarih ve azınlıklarla ilgili çalışmalar yürütmektedir. (bknz. academia.edu)
Yakınçağ Orta Doğu Tarihi çalışan Chris Gratien Georgetown Üniversitesi'nde doktora yapmaktadır. (bknz. academia.edu)
Askeri tarihi çalışan Zeynep Sabancı Mersin Üniversitesi'nde doktora yapmaktadır. (bknz. academia.edu)

Citation: "Girit Müslümanlarının Ada'da Son Yılları," Melike Kara, Zeynep Sabancı, and Chris Gratien, Ottoman History Podcast, No. 105 (May 3, 2013) http://www.ottomanhistorypodcast.com/2011/05/crete-greece-ottoman-empire.html.

SEÇME KAYNAKÇA

Girit mübadili Kösem Hazar'ın Girit'te
çekilmiş aile fotoğrafı (Kaynak: Melike Kara)
Nükhet Adıyeke,  (2000). Osmanlı İmparatorluğu ve Girit bunalımı. Ankara: T.T.K. yayını.
Nükhet Adıyeke (2005). "Osmanlı egemenliği altında Girit’te Müslüman kimliğin oluşumu ve Müslüman cemaati ile Ortodoks Cemaati Arasındaki İlişkiler." Yeniden Kurulan Yaşamlar 1923 Türk- Yunan Zorunlu Nüfus Mübadelesi, (Derleyen: Müfide Pekin), İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 365-377.
Nuri Adıyeke (2006). Girit nikah defterleri ve Girit’te evlilikler, Fethinden Kaybına Girit, (İçinde), İstanbul: Babıâli Kültür Yayıncılığı, 57-70.
Benedict Anderson, (2007).  Hayali cemaatler – milliyetçiliğin kökenleri ve yayılması. (Çev. İskender Savaşır). İstanbul: Metis Yayıncılık.
Fernand Braudel,  (2001). Uygarlıkların grameri. (Çev. Mehmet Ali Kılıçbay). Ankara: İmge Kitabevi.
Richard Clogg,  (2003). Minorities in Greece, London: Hurst&Company.
Detorakis, T. E. (1994). History of Crete. Iraklion.
Molly Greene, (1993). Kandiye 1669–1720: the formation of a mercant class. Princeton: Princeton Üniversitesi. Doktora Tezi.
Ersin Gülsoy, (2004). Girit’in fethi ve Osmanlı idaresinin kurulması (1645–1670). İstanbul: Tarih ve Tabiat Vakfı Yayınları.
Kemal Karpat, (2004). "1683’ten Sonra Osmanlıların Balkan Uluslarıyla İlişkileri." Balkanlar’da Osmanlı Mirası ve Ulusçuluk, (İçinde), (Çev. Recep Boztemur), Ankara: İmge Yayınevi, 61-129.
Herkül Millas, (1992). Yunan Ulusunun Doğuşu, İstanbul: İletişim Yayınları.
Baskın Oran,  (1986). Türk- Yunan ilişkilerinde Batı Trakya sorunu. Ankara: Mülkiyeliler Birliği Vakfı Yayınları.
Tsitselikis, K. (2004). The legal status of Islam in Greece. Die Welt des İslams, Leiden: 402-431.
Tsitselikis, K. (2005). "1923’ten önce Yunanistan’da Müslüman cemaatler yasal süreklilikler ve ideolojik tutarsızlıklar." Yeniden Kurulan Yaşamlar 1923 Türk- Yunan Zorunlu Nüfus Mübadelesi, (Der: Müfide Pekin), İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 341-357.
Onur Yıldırım, (2006). Diplomasi ve göç Türk- Yunan Mübadelesinin öteki yüzü. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.